(Nie)sprawiedliwe (?) długi a upadłość konsumencka

Powody zadłużenia bywają różne. Względy zdrowotne, śmierć męża czy żony, zarobki ledwo wystarczające na pokrycie codziennych wydatków, wreszcie – pętla zadłużenia. Niekiedy dobrze wiesz, jak powstały Twoje długi, ale wiele jest sytuacji, gdy masz wrażenie, że po prostu wszystkie siły sprzysięgły się przeciw Tobie i dlatego jesteś zadłużony.

Przeczytałam niedawno w jakimś artykule, że jeśli sąd, który ogłosił upadłość, uzna, że Twoje długi są niesprawiedliwe, to nie musisz ich spłacać, a sąd je umorzy (lub ich część). To duże uproszczenie, ale zdecydowanie coś w tym jest! Upadłość konsumencka w niektórych przypadkach będzie bowiem oznaczać, że nie spłacisz żadnego z wierzycieli, a mimo tego sąd Cię oddłuży.

Spójrzmy wobec tego na art. 491(16) Prawa upadłościowego i naprawczego:

1. Sąd umarza zobowiązania upadłego bez ustalenia planu spłaty wierzycieli, jeśli osobista sytuacja upadłego w oczywisty sposób wskazuje, że nie byłby on zdolny do dokonania jakichkolwiek spłat w ramach planu spłaty wierzycieli.

2. Umarzając zobowiązania upadłego bez ustalenia planu spłaty wierzycieli sąd obciąża Skarb Państwa tymczasowo pokrytymi kosztami postępowania.

3. Przepisy art. 491(21) ust. 2 i 3 stosuje się odpowiednio.

Co istotnego jest w tym przepisie? Przede wszystkim przesłanka osobistej sytuacji upadłego. Sąd musi każdorazowo dokonać jej zbadania i jeśli rzeczywiście uzna, że upadły nie jest w stanie dokonywać jakichkolwiek spłat (bo np. ma na utrzymaniu trójkę dzieci, a za pensję może pokryć co najwyżej zwykłe potrzeby rodziny w skromnym zakresie).

Druga kwestia – obciążenie kosztami Skarbu Państwa. Nie oznacza to, że Skarb Państwa spłaci Twoje długi. Pokryje on jedynie koszty postępowania, które w „normalnej” sytuacji pokrywałby dłużnik w ramach planu spłaty.

I wreszcie – odpowiednie stosowanie art. 491(21) ust. 2 i 3. Co to oznacza? Że pewne wierzytelności są po prostu nieumarzalne, czyli – z tego sąd Cię nie oddłuży:

  • zobowiązania o charakterze alimentacyjnym;
  • zobowiązania wynikających z rent z tytułu odszkodowania za wywołanie choroby, niezdolności do pracy, kalectwa lub śmierci;
  • zobowiązania do zapłaty orzeczonych przez sąd kar grzywny, a także do wykonania obowiązku naprawienia szkody oraz zadośćuczynienia za doznaną krzywdę;
  • zobowiązania do zapłaty nawiązki lub świadczenia pieniężnego orzeczonych przez sąd jako środek karny lub środek związany z poddaniem sprawcy próbie;
  • zobowiązania do naprawienia szkody wynikającej z przestępstwa lub wykroczenia stwierdzonego prawomocnym orzeczeniem;
  • zobowiązania, których upadły umyślnie nie ujawnił, jeżeli wierzyciel nie brał udziału w postępowaniu.

Art. 491(21) ust. 3 stanowi, że po wydaniu postanowienia o umorzeniu nie można wszczęć postępowania egzekucyjnego dotyczącego wierzytelności, która powstała jeszcze przed dniem ustalenia planu spłaty wierzycieli. Ponieważ jednak mowa jest o sytuacji, w której nie ma planu spłaty, za punkt graniczny należy przyjąć postanowienie o umorzeniu. Musisz jednak pamiętać, że powyższa zasada nie dotyczy wierzytelności „nieumarzalnych”.

20150210_142109

{ 2 komentarze… przeczytaj je poniżej albo dodaj swój }

Olga Wrzesień 7, 2017 o 21:45

Szanowny Panie,
Niestety czegoś tu nie rozumiem. Skoro sąd odstąpi od planu spłaty i tymczasowo obciąży SP, to czy po zakończeniu postępowania syndyk może chceć od upadłego te koszty. Gdzie jest napisane że tymczasowo zmienia się na stałe przerzucenie na SP? Z góry dziękuję za pilną odpowiedź.

Odpowiedz

Karolina Rokicka Wrzesień 8, 2017 o 09:03

Szanowna Pani,
to wynika właśnie z cytowanego we wpisie przepisu art. 491(16) ust. 2 Prawa upadłościowego: „Umarzając zobowiązania upadłego bez ustalenia planu spłaty wierzycieli sąd obciąża Skarb Państwa tymczasowo pokrytymi kosztami postępowania”, co oznacza, że w przypadku, gdy nie ma planu spłaty, kosztami, które zostały tymczasowo już uiszczone przez SP, obciąża się właśnie Skarb Państwa.
Pozdrawiam Karolina Rokicka-Murszewska

Odpowiedz

Dodaj komentarz

Poprzedni wpis:

Następny wpis: